Ενημέρωση | Ανακοινώσεις του Δήμου Κερατσινίου - Δραπετσώνας (1870)

Η ταινία Hugo προβάλλεται στο «ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ» από 04/07 έως και 07/07 2012.

Τι είναι όμως το Hugo;

Η νέα ταινία του Martin Scorsese διηγείται την ιστορία ενός φτωχού, ορφανού αγοριού, που ζει μόνο σ' έναν σιδηροδρομικό σταθμό, με μόνη του παρηγοριά τη σιγουριά που του δίνουν τα καλοκουρδισμένα ρολόγια του σταθμού που έχει αναλάβει, κρυφά, να συντηρεί. Ο Hugo Cabret είναι ένα μοναχικό, πληγωμένο παιδί που ψάχνει απελπισμένα μια ανάμνηση από την οικογένειά του, ή έστω μια μικρή στιγμή αγάπης από τον ψυχρό κόσμο που τον περιβάλλει. Στο δρόμο του θα βρεθεί, τυχαία, ένα κορίτσι που θα τον πιάσει από το χέρι και θα του ζητήσει να της δείξει έναν κόσμο γεμάτο περιπέτεια, κι εκείνος δεν θα χάσει την ευκαιρία και θα απαντήσει στην πρόκλησή της. "Μα μπορεί να μπλέξουμε", θα του πει. "Μόνο έτσι θα ξέρεις ότι ζεις μια περιπέτεια", θα της απαντήσει. Και πράγματι, ξεκινώντας από το καλοκουρδισμένο του βασίλειο, θα φύγουν τρέχοντας και θα τρυπώσουν κρυφά σε ένα σινεμά, θα βρεθούν κυνηγημένοι, τιμωρημένοι, και τελικά, μέσω μιας σειράς περίεργων συμπτώσεων, αντιμέτωποι με ένα μυστικό που θα τους οδηγήσει σε μια απίθανη, φανταστική αποκάλυψη...

Φανταστείτε, για μια στιγμή, έναν κόσμο χωρίς σινεμά. Έναν κόσμο πεζό κι αβάσταχτα πραγματικό, χωρίς πολύχρωμα φανταστικά ταξίδια σε άγνωστα μέρη, χωρίς ειδυλλιακά ρομάντζα να μας γεμίζουν ελπίδα ή να μας ραγίζουν την καρδιά, χωρίς ξέφρενες καταδιώξεις να μας ανεβάζουν την αδρεναλίνη, χωρίς ξεκαρδιστικές γκάφες να μας χαρίζουν γέλιο, χωρίς ανατριχίλες και σοκαριστικά ξαφνιάσματα για να σφίγγουμε το χέρι του διπλανού μας. Έναν κόσμο χωρίς κινηματογραφικά φιλιά, χωρίς εκρήξεις, πλεκτάνες, κυνηγητά, επικές πολεμικές σκηνές, μεγαλεπήβολα μουσικοχορευτικά θεάματα, χωρίς τη μαγεία του αδύνατου, χωρίς την αναζήτηση του άπιαστου, χωρίς επισκέψεις στο άπειρο. Έναν κόσμο που τα όνειρά μας δεν θα μπορούσαν να αποτυπωθούν στο σελιλόιντ. Φανταστείτε έναν κόσμο χωρίς τον Georges Melies.

Ποιος είναι όμως αυτός ο θαυματουργός, αναντικατάστατος κύριος που γεμίζει με ζωή τις σκοτεινές αίθουσες και που, χωρίς αυτόν, θα είχαμε στερηθεί τόσες συγκινήσεις; Ο Georges Melies έζησε στο Παρίσι στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, κι ήταν ένας ταχυδακτυλουργός, ένας ζωγράφος, ένας μάγος της εικόνας. Ήταν ο ιδιοκτήτης ενός παραμελημένου μαγαζιού με παιχνίδια, ένας εφευρέτης κι ένας πρωτοπόρος του κινηματογράφου μαζί. Ήταν ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, εικονολήπτης, μοντέρ και παραγωγός. Κι είναι, ακόμη, ο πραγματικός πρωταγωνιστής του «Hugo». "Αν ποτέ αναρωτιέσαι από που φτιάχνονται τα όνειρα, κοίτα γύρω σου: εδώ φτιάχνονται", θα μας πει κάποια στιγμή, δείχνοντας σ' ένα πιτσιρίκι το κινηματογραφικό του στούντιο, και συμπυκνώνοντας έτσι σε μια φράση τη μαγεία του «Hugo» -και μαζί κάθε άλλης ταινίας που κατάφερε να ξεπηδήσει από το πανί και να τρυπώσει στην καρδιά και τα όνειρά μας.

Είναι δύσκολο να γράψει κανείς για την ιστορία του «Hugo» και να μεταδώσει ταυτόχρονα με ακρίβεια το μεγαλείο της ταινίας. Να μεταδώσει με επαρκή τρόπο την αγάπη του Scorsese για το σινεμά, μια αγάπη που ξεχειλίζει από κάθε κάδρο και που δεν μπορεί παρά να σε ζεστάνει παρακολουθώντας τη. Το «Hugo» είναι μια απερίγραπτα όμορφη ταινία που υμνεί την ομορφιά των ταινιών. Είναι ένα συγκινητικό παραμύθι που έχει βαλθεί να αναδείξει τη ζεστασιά των κινηματογραφικών παραμυθιών. Είναι πάνω απ' όλα ένα μαγικό ταξίδι της φαντασίας, που μας ταξιδεύει στο πρώτο φανταστικό κινηματογραφικό ταξίδι που γυρίστηκε ποτέ: εκεί ακριβώς που ο μικρός Hugo θα βρει τις αναμνήσεις και τη ζεστασιά που έψαχνε, κι οι υπόλοιποι χαρακτήρες θα βρουν τη χαμένη τους αισιοδοξία, και εμείς, οι σύγχρονοι θεατές από την άλλη πλευρά της οθόνης, θα ανακαλύψουμε, για ακόμα μια φορά, ποια είναι η μαγεία του κινηματογράφου, διά χειρός Scorsese.

Από τις πρώτες ταινίες του 1900, από εκείνο το κινούμενο τρένο των αδερφών Lumiere που τρόμαξε τόσο πολύ τους πρώτους παριζιάνους θεατές που πετάχτηκαν από τις θέσεις τους γιατί νόμιζαν πως το τρένο έρχεται καταπάνω τους, μέχρι το τρένο που βασανίζει στους εφιάλτες του τον Hugo Cabret το 2010 (και που το 3D του Scorsese το φέρνει με εξίσου εντυπωσιακό τρόπο καταπάνω μας, ξυπνώντας μέσα μας το πρωτόγνωρο εκείνο συναίσθημα που ένιωσαν οι θεατές εκατό χρόνια πριν), έχουν μεσολαβήσει αμέτρητες ώρες κινηματογραφικού φιλμ και άπειρες κινηματογραφικές στιγμές. Ο Scorsese (και ο Brian Selznick, ο συγγραφέας του υπέροχου βιβλίου "The Invention of Hugo Cabret", στο οποίο βασίζεται η ταινία) ξέρει τη μαγεία τους. Λατρεύει τις σκοτεινές αίθουσες, τις κινηματογραφικές ιστορίες, τις μικρές και μεγάλες κινηματογραφικές στιγμές. Και έχει βαλθεί με τρόπο θαυμαστό να τις συντηρήσει, να τις αναδείξει, να τις αναπλάσει και να τις κάνει, εκτός από αναπόσπαστο μέρος της Ιστορίας, και αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του. Και καταφέρνει να μας παρουσιάσει, με τη μορφή ενός αξιολάτρευτου παιδικού παραμυθιού, ένα υποδειγματικό μάθημα για την ιστορία του κινηματογράφου.

Φανταστείτε, μετά από ένα τέτοιο ταξίδι, έναν κόσμο χωρίς σινεμά. Χωρίς τον Melies, χωρίς τον Scorsese. Χωρίς τον αγαπημένο σας σκηνοθέτη, χωρίς την αγαπημένη σας ταινία, χωρίς την αγαπημένη σας κινηματογραφική στιγμή. Φανταστείτε έναν κόσμο χωρίς σκοτεινές αίθουσες, χωρίς ονειροπόλους στα καθίσματα και χωρίς φανταστικά ταξίδια στο πανί.

Αν δεν μπορείτε, τότε το «Hugo» θα γίνει η αγαπημένη σας ταινία.

Υ.Γ. Οι πληροφορίες και η κριτική της ταινίας έχουν ως πηγή το cinemanews.gr

 

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
04-07-2012

-      The Hunger Games (02-06/07/2012 - οι προβολές στις 03 και 04 είναι ΜΟΝΟ βραδινές)

THE STORY: άνω στα ερείπια αυτού που κάποτε αποτελούσε τις ΗΠΑ, η κυβέρνηση του έθνους του Panem διεξάγει εδώ και δεκαετίες τα ετήσια Hunger Games, κατά τα οποία επιλέγει τυχαία ένα αγόρι κι ένα κορίτσι μεταξύ 12 και 18 χρονών από κάθε μία από τις δώδεκα φτωχές και αποκλεισμένες μεταξύ τους επαρχίες που ελέγχει η ηγεμονεύουσα επαρχία Capitol. Τα 24 παιδιά καλούνται να δώσουν μεταξύ τους μία μάχη στο δάσος από το οποίο μόνο ένα μπορεί να βγει ζωντανό. Ο θεσμός μεταδίδεται πανεθνικά και ζωντανά, ως μέσο επίδειξης δύναμης και τιμωρίας των υπηκόων για μία αποτυχημένη εξέγερση που κάποτε επιχείρησαν. Αυτή τη φορά, έχει έρθει η ώρα της Katniss Everdeen (Jennifer Lawrence) να μπει στη μάχη, για την οποία ορισμένοι διαγωνιζόμενοι προετοιμάζονται καθ' όλη τη διάρκεια της νεαρής ζωής τους.

Η επιτυχημένη τριλογία βιβλίων «The Hunger Games» της Suzanne Collins και η αυτονόητη κινηματογραφική μεταφορά της έρχεται να καλύψει το εμπορικό κενό που θα αφήσει σύντομα το τέλος της saga του «Twilight». Ωστόσο, το concept του φιλόδοξου εγχειρήματος που σκηνοθετεί ο Gary Ross διαθέτει μία πολυδιάστατη ιδέα που προσπερνά άνετα τους βαμπιροέρωτες της Stephanie Meyer.

Το σύμπαν των "Αγώνων Πείνας" εκκινεί από μία συγχώνευση σύγχρονων κοινωνικοπολιτικών συνισταμένων, ιστορικών καταβολών, μύθων και αλληγοριών. Τη βάση της ιστορίας αποτελεί ο μύθος του Θησέα. Ο θεσμός των αγώνων παραπέμπει στην αρένα του Κολοσσαίου, με τον Donald Sutherland να υποδύεται τον "αυτοκράτορα". Η ακραία ανταγωνιστική λογική ενός ριάλιτι τηλεπαιχνιδιού είναι κομβική. Ακόμη, στο αιματηρό αυτό show μετασχηματίζεται το γνωστό απαύγασμα κρετινισμού περί "πρώτου" και "δεύτερου" που διαπνέει το ανταγωνιστικό πνεύμα της δικής μας κοινωνικοπολιτικής πραγματικότητας: ο πρώτος είναι ζωντανός και πλούσιος - όπως ο Woody Harrelson που αναλαμβάνει την εκπαίδευση των Jennifer Lawrence και Josh Hutcherson - και οι υπόλοιποι γίνονται τροφή σκουλήκια καθώς και μήνυμα υποταγής προς τους τηλεθεατές των επαρχιών που υπομένουν τον βαρύ φόρο αίματος. Επίσης, βγάζει μάτι η χαώδης (ταξική) διαφορά ανάμεσα στους κατοίκους της υπερσύγχρονης Capitol εν σχέσει με τον υπόλοιπο πληθυσμό.

-      Άθικτοι (07-09/07/2012)

THE STORY: Ο Philippe (Francois Cluzet) είναι ένας Παριζιάνος αριστοκράτης τετραπληγικός που αναζητά κάποιον να τον φροντίζει. Είναι πλούσιος, ώριμος και σοβαρός, ακούει κλασική μουσική και συλλέγει έργα τέχνης μεγάλης αξίας. Στη συνέντευξη για τη θέση του βοηθού του, μεταξύ άλλων εμφανίζεται ο Driss, ένας σενεγαλέζικης καταγωγής μικροαπατεώνας, πρόσφατα αποφυλακισθείς. Ο Driss (Omar Sy) είναι αυθάδης, ζει μόνο από το επίδομα ανεργίας, του αρέσει η χορευτική μουσική και σφύζει από ζωντάνια. Αυτή η σπίθα του φαίνεται να κερδίζει τον Philippe με αποτέλεσμα να τον προσλάβει προς μεγάλη έκπληξη όλων. Κι εδώ αρχίζει η ιστορία μας... Ή μάλλον η ιστορία τους! Ο Philippe έχει όλα τα πλούτη και τις ανέσεις που στερείται ο Driss. O Driss από την άλλη έχει αυτό που λείπει από τον Philippe. Δύο άνθρωποι φαινομενικά αταίριαστοι, με τελείως διαφορετικό υπόβαθρο που δε συγκρούονται, αντιθέτως αλληλοσυμπληρώνονται

Μια ιστορία βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, που παρά τις δυσκολίες, είναι γεμάτη ξεγνοιασιά και αισιοδοξία. Κι αυτό είναι που κάνει τη διαφορά! Οι Olivier Nakache και Eric Toledano αντιμετωπίζουν το θέμα τους τελείως διαφορετικά από το αναμενόμενο ή συγκριτικά με άλλες κινηματογραφικές δουλειές όπως π.χ το «Mar Adentro» του Alejandro Amenabar. Ένα θέμα κατά βάση δραματικό, δοσμένο όμως με πολύ ευφυΐα, χιούμορ και αναπάντεχα καλή διάθεση! Έχει τις απαραίτητες ισορροπίες γέλιου και προβληματισμού, δεν καταφεύγει σε καμία περίπτωση στην εύκολη συγκίνηση, ούτε εκβιάζει συναισθήματα.

To «Intouchables» ήταν η μεγάλη έκπληξη και τεράστια επιτυχία στη Γαλλία, έχοντας γίνει ήδη από τις αγαπημένες του κοινού για τη φετινή σεζόν... Είναι μια ταινία με απολαυστικές ερμηνείες και έξυπνο χιούμορ που σίγουρα θα σας φτιάξει το κέφι! Σ' αυτό άλλωστε οφείλεται και η επιτυχία της! Κι εδώ που τα λέμε δεν είναι και λίγο...

-      Τα στρουμφάκια (07-08/07/2012 - η πρώτη προβολή είναι μεταγλωττισμένη, ενώ η δεύτερη με υπότιτλους)

THE STORY: Τα γνωστά σε όλους μας στρουμφάκια, σε μια ακόμη προσπάθειά τους να ξεφύγουν από τον κακό Δρακουμέλ (Hank Azaria), σκορπίζονται στο δάσος. Ο Σκουντούφλης μπαίνει σε μια σπηλιά και αρκετά στρουμφάκια τον ακολουθούν, ξεχνώντας ότι ο Μπαρμπα-Στρουμφ τους είχε προειδοποιήσει να μην πάνε ποτέ εκεί, όπου η πανσέληνος ανοίγει τη νύχτα μια μαγική πύλη για το... Central Park της Νέας Υόρκης. Στην άγρια μεγαλούπολη θα βρουν καταφύγιο στο διαμέρισμα ενός ζευγαριού ενώ ψάχνουν τον δρόμο της επιστροφής, πριν τα βρει πρώτος ο Δρακουμέλ και η Ψιψινέλ.

Δανειζόμενος το premise του τρισχαριτωμένου «Enchanted», που ήθελε τους ήρωες ενός παραμυθιού της Disney να 'διακτινίζονται' στη Νέα Υόρκη, ελαττώνοντας τα αστεία με... πορδίτσες που κατέκλυζαν την ανυπόφορη live-action μεταφορά των περιπετειών του «Scooby Doo», προσθέτοντας δυο, τρία μεταμοντέρνα σχόλια πάνω στις συμβάσεις του δημοφιλούς animation και αφήνοντας τον πάντα συμπαθή Hank Azaria να αλωνίζει στο ρόλο του μοχθηρού πλην απολαυστικού Δρακουμέλ, ο Raja Gosnell κάνει το...'αριστούργημα' του. Mε την έννοια ότι, σε σχέση με προηγούμενες δουλειές του, αυτή εδώ βλέπεται.

Υ.Γ. Οι πληροφορίες για τις ταινίες προέρχονται από το cinemanews.gr

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

04-07-2012

 

Πυρήνα συσπείρωσης του νεανικού αθλητικού δυναμικού του Δήμου χαρακτηρίζει τον Α.Ο ΦΑΡΟ ο Δήμαρχος Κερατσινίου Δραπετσώνας

Το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης του Α.Ο Φάρου Κερατσινίου, ως πρωταθλήτρια Πειραιά 2011 - 2012, θα αγωνίζεται την επόμενη αγωνιστική περίοδο 2012 – 2013, στο πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής κατηγορίας γυναικών.
Τη δεδομένη χρονική στιγμή, η ομάδα των γυναικών, θα αποτελεί τον μοναδικό εκπρόσωπο της γυναικείας καλαθοσφαίρισης όχι μόνο του Κερατσινίου αλλά και ολόκληρης της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά. Η πρωταθλήτρια ομάδα των γυναικών του Φάρου αποτελείται από κορίτσια με μέσο όρο ηλικίας τα 18 έτη, τα οποία όλα προέρχονται από τα τμήματα υποδομής του συλλόγου, κάτι το οποίο πιστοποιεί τη συστηματική δουλειά που γίνεται στον σύλλογό μας.«Η 40χρονη παρουσία του Α.Ο. ΦΑΡΟΣ Κερατσινίου, στα αθλητικά δρώμενα της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά, πιστοποιεί την συνέπεια, την αξιοπιστία και την επιτυχή έκβαση του ρόλου που έχει αναλάβει να διαδραματίσει στην αθλητική ζωή των νέων τόσο του Δήμου Κερατσινίου όσο και των όμορων περιοχών» επισημαίνει ο Δήμαρχος Κερατσινίου Δραπετσώνας Λουκάς Τζανής και προσθέτει: «Ο αθλητικός όμιλος του ΦΑΡΟΥ χαρακτηρίζεται ως ένας από τους εξέχοντες πυρήνες συσπείρωσης του νεανικού αθλητικού δυναμικού της ευρύτερης περιοχής και αυτό πιστοποιείται μέσα από την ευρεία συμμετοχή εκκολαπτόμενων αγοριών και κοριτσιών τα οποία κάνουν τα πρώτα τους βήματα στα αναπτυξιακά τμήματα υποδομής της ομάδας».
Ο Α.Ο. ΦΑΡΟΣ, διαθέτει ένα πλήρες φάσμα τμημάτων, σε κάθε ηλικιακό γκρουπ και φύλλο και απασχολεί συνολικά πάνω από 400 κορίτσια και αγόρια, μέσα από τις αθλητικές δραστηριότητες που διοργανώνει, αγώνες, προπονήσεις, τουρνουά, προπονητικά καμπ, πολιτιστικές εκδηλώσεις. Επίσης διαθέτει αγωνιστικά τμήματα ανδρών και γυναικών, εφήβων και νεανίδων, κορασίδων και παίδων, τα οποία αγωνίζονται στα επίσημα πρωταθλήματα της ΕΣΚΑΝΑ και της ΕΟΚ.
Απόσπασμα από συνέντευξη του σπουδαίου Κερατσινιώτη ηθοποιού και σκηνοθέτη που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή. Τη συνέντευξη είχε παραχωρήσει σε παλαιότερη περιοδική έκδοση του Δήμου Κερατσινίου.

  

Συνέντευξη στον Θωμά Σίδερη

 

Τον συνάντησα ένα ζεστό κυριακάτικο μεσημέρι του Ιουνίου του 2007. Στη συνέντευξη πήγα μαζί με την κόρη μου. Όταν της πρότεινα να έρθει μαζί μου για να τον γνωρίσει, την είδα λίγο σκεφτική. Την επομένη θα έγραφε διαγώνισμα ιστορίας και ήθελε να διαβάσει. Μα κι αυτός ο άνθρωπος που θα γνωρίσεις, είναι ένα ζωντανό κομμάτι της ιστορίας αυτού του τόπου, της είπα, και της έδειξα ένα μικρό άρθρο που είχα βρει γι' αυτόν τον σπουδαίο ηθοποιό στο διαδίκτυο. «Ο φτωχός του Πλούτου» ήταν ο τίτλος του και νομίζω ότι η φράση αυτή περιείχε όλα όσα ήθελα να της πω.
Διέκοψε την πρόβα και μας υποδέχθηκε σ' ένα καμαρίνι κάποιου κεντρικού αθηναϊκού θεάτρου. Ήταν φανερά ανήσυχος, γιατί μόλις είχε μάθει ότι ένας φίλος του είχε μπει εσπευσμένα στο νοσοκομείο. Κάπνιζε διαρκώς, παρότι στο παρελθόν είχε αντιμετωπίσει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας και κατάφερε να βγει νικητής. Τότε μάλιστα, δε δίστασε να μιλήσει δημόσια για τον καρκίνο.
Τι ψυχικά αποθέματα πρέπει να έχει ο άνθρωπος για ν' αντέξει μια τέτοια περιπέτεια;
Αν μπεις στο χορό, χορεύεις. Είναι σοφός ο λαός μας που λέει «ας μη δώσει ο θεός στον άνθρωπο όσα μπορεί ν' αντέξει».
Το τσιγάρο όμως παραμένει αναμμένο στα χέρια σας...
Προτιμώ το τσιγάρο από την εξάτμιση ενός λεωφορείου. Βεβαίως το κάπνισμα βλάπτει, αλλά βλάπτει περισσότερο το να λες «θα ζήσω υγιής». Εγώ έχω την άποψη του μεγάλου συγγραφέα Κώστα Πρετεντέρη... Του είπε κάποτε ο Φίνος: «Ξέρεις, Κώστα μου, έκοψα το τσιγάρο». Κι ο Πρετεντέρης του απάντησε: «Συγχαρητήρια, θα πεθάνεις υγιής...»
Κατά το παρελθόν ανεβάσατε τον Ταρτούφο του Μολιέρου. Διακρίνετε σήμερα ταρτούφους στην πολιτική;
Όλοι οι πολιτικοί έχουν τη συμπεριφορά του Ταρτούφου. Και στα λόγια και στα καθημερινά τους έργα. Δεν κρύβονται πλέον. Μπορεί και να το θεωρούν τιμητικό αξίωμα. Ακόμα κι αν κάποιος ψάξει και με πολύ κόπο υποδείξει κάποιον που δεν είναι ταρτούφος, στην πραγματικότητα ξεγελιέται. Όλοι είναι μέσα στο παιχνίδι και ο καθένας το συντηρεί με το δικό του τρόπο.
Νομίζω όμως ότι έχετε καταβολές στην Αριστερά...
Συνειδητά, ποτέ δεν εντάχθηκα κάπου. Λόγω της ιδιοσυγκρασίας μου, του χαρακτήρα μου, πείτε το όπως θέλετε, δε μπορώ να λειτουργήσω μέσα σε προκαθορισμένα πλαίσια. Πάντα, έμενα εκτός και ποτέ δε βοηθήθηκα από κανέναν. Ξέρετε, όλο το χειμώνα που παρουσίαζα στη σκηνή τον Ταρτούφο, σχεδόν κανείς δημοσιογράφος δε μίλησε για την παράσταση, δε μπήκε μία φωτογραφία στις εφημερίδες. Βλέπετε, το ότι βρίσκομαι εκτός, έχει το κόστος του. Κάποιοι άνθρωποι αποφασίζουν αν θα είσαι μέσα στα πράγματα ή όχι. Και για να αποφασίσουν, πρέπει πρώτα να δουν αν τους κάνεις. Κι εγώ δεν κάνω χατίρια σε κανέναν, δε χαρίζομαι σε κανέναν.
Έχετε φίλους πολιτικούς;
Πολλές φορές έρχονται πολιτικοί και βλέπουν τις παραστάσεις μου. Ο Γιώργος Γεννηματάς, για παράδειγμα, δεν έχανε κανένα έργο μου. Το ίδιο και ο Αντώνης Τρίτσης. Ο Γεννηματάς, μάλιστα, μπορούσε να σου πει όλο τον Μπρεχτ απέξω.
Άρα, μήπως δεν είναι θέμα πολιτικών συσχετισμών, αλλά ατομικού επιπέδου και προσωπικής κουλτούρας;
Μα φυσικά, αυτό λέω... Το πολιτικό παιχνίδι όμως έχει τους δικούς του κανόνες και εγώ ούτε όταν ήμουν νεότερος, ούτε τώρα, θέλω να γνωρίζω αυτούς τους κανόνες. Και πολύ περισσότερο, να συμμετέχω.
Ο οργανισμός ελληνικού θεάτρου «Αριστοφάνης» στην ίδρυση του οποίου συμμετείχατε το 2000, υπάρχει ακόμα;
Δημιουργήθηκε και με τη δική μου συμμετοχή, αλλά τώρα πια έχω αποχωρήσει. Προσπαθώ μόνος μου, με όλες μου τις δυνάμεις, να μεταφέρω στους ανθρώπους το λόγο των αρχαίων ποιητών, να δώσω τέλος πάντων στον κόσμο ένα ερέθισμα. Να σκεφτεί και λίγο διαφορετικά, έξω από πλαίσια και στημένα παιχνίδια. Ο αρχαίος λόγος είναι και παγκόσμια και ελληνική κληρονομιά. Ο Αριστοφάνης είναι μέσα στο DNA μας, γιατί όπως έλεγε και ο Λιγνάδης, δεν απέχουμε και πολύ από αυτόν. Καμιά 25αριά παππούδες μόνο.
Οι περισσότερες υποθέσεις διαφθοράς δεν έρχονται στο φως. Αν ζούσε σήμερα ο Αριστοφάνης θα στηλίτευε την πολιτική διαφθορά;
Φυσικά και θα το έκανε. Εννοώ όλες αυτές τις σκοτεινές πράξεις που αναδύονται σα μυρωδιά μέσα από τη σήψη. Από την άλλη πλευρά η Πενία, τι νομίζετε πως ήταν; Χωρίς την Πενία ο κόσμος δεν πάει μπροστά. Η Πενία κάνει τους εργάτες να χτίσουν ή τις υφάντρες να κάτσουν στον αργαλειό και να υφάνουν.
Πενία τέχνας κατεργάζεται λοιπόν.
Εννοείται!
Το Φεστιβάλ Αθηνών και το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου είναι φτωχότερο χωρίς εσάς. Με ποιο σκεπτικό σας αποκλείουν;
Έπαιξα στην Επίδαυρο το 2006 με παρέμβαση του γενικού γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού. Δεν είναι όμως εκεί το ζήτημα. Είναι καθαρά θέμα πολιτιστικής πολιτικής. Αυτή η πολιτική λοιπόν έχει αντιφάσεις. Από τη μια λένε ότι είμαστε η βαριά βιομηχανία της χώρας εμείς οι πολιτιστικοί παράγοντες, από την άλλη δε βλέπουμε, όχι μόνο βιομηχανία, ούτε βιοτεχνία, ούτε περίπτερο. Υπάρχουν άνθρωποι που μπαίνουν στις επιτροπές που αποφασίζουν για τέτοια ζητήματα. Έτσι η πολιτική εξουσία αποκτά ένα ισχυρό άλλοθι. Λέει εκ των υστέρων, η επιτροπή αποφάσισε. Αν όμως δούμε με προσοχή τις καλλιτεχνικές επιτροπές, θα διαπιστώσουμε ότι έχουν μια εξάρτηση από το σύστημα, είναι αυτοί που ή μοιράζουν ή μοιράζονται.
Δεν μπήκατε ποτέ στον πειρασμό να χτυπήσετε την πόρτα σε αυτές τις επιτροπές;
Ποτέ. Κι αυτό μπορεί να το διαπιστώσει κάποιος από την πορεία μου στο θέατρο. Η στάση μου απέναντι στη ζωή και η θέση μου μέσα στην καλλιτεχνική δημιουργία, δε μου επέτρεπε κάτι τέτοιο. Ξέρετε όμως, δεν είναι θέμα προσωπικού αποκλεισμού. Θα σας πω ένα παράδειγμα. Έκοψαν από την Επίδαυρο την παράσταση του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου και στη θέση της έβαλαν μια παράσταση από την Τουρκία. Δεν είμαι σε καμία περίπτωση σωβινιστής, δε λέω μη φέρετε τη τούρκικη παράσταση. Είναι θέμα όμως εθνικής κληρονομιάς και εθνικής πολιτιστικής πολιτικής να έρθει το θέατρο της Κύπρου στην Επίδαυρο.
Στο σημείο αυτό διακόπτω τη συνέντευξη και του διαβάζω το άρθρο που βρήκα στο διαδίκτυο. Δείχνει ότι δεν τα πάει καθόλου καλά με τις νέες τεχνολογίες και κυρίως με τα κινητά τηλέφωνα. Του διαβάζω τι γράφει ακριβώς γι' αυτόν ο ανώνυμος αρθογράφος. «Λες και κυλάει στις φλέβες του αίμα από τον Διογένη και τον Σωκράτη, ως τον Καραγκιόζη και τον Τζιμ Λόντο, κυρίως τον τελευταίο, που μ' ένα αεροπλανικό κόλπο ξεσήκωνε τους θεατές σε χειροκρότημα. Λαϊκός στην εμφάνιση, πεχλιβάνης στα κόλπα, λιμενεργάτης στις εκφράσεις... Ιερό τέρας του ελεγχόμενου αυτοσχεδιασμού, που κι όταν ακόμη ξεφύγει προς στιγμή από το κείμενο, επανέρχεται σε αυτό δυναμώνοντάς το με έμφαση. Κι αν χρειαστεί και με σιωπή. που μόνο μέγιστοι ηθοποιοί την κάνουν εύγλωττη». Ο Θύμιος Καρακατσάνης χαμογελάει κι αναρωτιέται: «Υπάρχει άνθρωπος που έγραψε για μένα τόσο όμορφα πράγματα!..».
Τι θυμάστε από το Κερατσίνι των παιδικών σας χρόνων;
Εμφύλιος, πρώτα μεταπολεμικά χρόνια... Αν κάποιο παιδί είχε κοντά του τον πατέρα του, έλεγαν τα άλλα παιδιά: κοιτάξτε τον, αυτός έχει πατέρα... Στο σπίτι μας στο Κερατσίνι πήγαινα όσο ζούσαν οι γονείς μου. Μετά δεν άντεχα τη θλίψη από την απουσία τους.
Κύριε Καρακατσάνη, πείτε μου φράση που θα θέλατε να μπει δίπλα από το όνομά σας.
Νόμιζα πως ήμουν ελεύθερος...
Υ.Γ. Ο Θύμιος Καρακατσάνης μού παραχώρησε τη συνέντευξη αυτή την Κυριακή 3 Ιουνίου 2007. Καλό σου ταξίδι...

 

Ο Δήμος Κερατσινίου Δραπετσώνας συμμετέχει και βοηθά ποικιλοτρόπως στη διοργάνωση των ιερών πανηγύρεων που διοργανώνονται τις προσεχείς ημέρες στην πόλη.


Ειδικότερα:

1. Ιερός Ναός Αγίων Αναργύρων: Στις 30 Ιουλίου και στις 7 το βράδυ θα πραγματοποιηθεί η λιτάνευση της ιερής εικόνας. Την 1η Ιουλίου στις 7 το βράδυ θα τελεστεί πανηγυρική θεία λειτουργία.

2. Ιερός Ναός Παναγίας των Βλαχερνών: Την 1η Ιουλίου στις 7.30 το βράδυ θα τελεστεί Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός μετά αρτοκλασίας, ενώ στις 2 Ιουλίου, στις 7.30 το βράδυ θα πραγματοποιηθεί λιτάνευση της ιερής εικόνας της Παναγίας των Βλαχερνών.

ΛΟΥΚΑΣ ΤΖΑΝΗΣ: «Συγχαρητήρια στους κατοίκους και στους εθελοντές»

 

Με απόλυτη επιτυχία στέφθηκε ο καθαρισμός της ελεύθερης παραλίας Δραπετσώνας που έγινε την Κυριακή 1 Ιουλίου 2012 από τον Δήμο Κερατσινίου Δραπετσώνας σε συνεργασία με τον όμιλο ΣΚΑΪ.

Με επικεφαλής τον δήμαρχο Λουκά Τζανή, φορείς, κάτοικοι του Δήμου και εθελοντές ξεκίνησαν τον καθαρισμό της έκτασης γύρω και μπροστά από τις εγκαταστάσεις του παλιού εργοστασίου των Λιπασμάτων, αλλά και στον χώρο πριν από τη θάλασσα, κατά μήκος της παράκτιας γραμμής.

«Ήταν ένα όνειρο πολλών χρόνων η ελεύθερη πρόσβαση στην παραλία της Δραπετσώνας. Αυτό το καλοκαίρι γίνεται πραγματικότητα» επεσήμανε ο δήμαρχος Κερατσινίου Δραπετσώνας Λουκάς Τζανής, ο οποίος τους τελευταίους μήνες δίνει έναν ολομέτωπο αγώνα για τη χρήση της παραλίας των Λιπασμάτων προς όφελος των δημοτών. «Χρειάστηκαν να περάσουν ογδόντα και πλέον χρόνια μέχρι να καταφέρουμε να έχουμε πρόσβαση στην παραλία. Είμαστε ένας παραθαλάσσιος δήμος, με απίστευτα μεγάλο μήκος ακτογραμμών και οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις μάς κρατούσαν για δεκαετίες αποκλεισμένους. Παλεύουμε συνεχώς και θα τα καταφέρουμε στο τέλος. Ήδη, διοργανώσαμε το ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΟΡΑΜΑ, ενώ για τον Σεπτέμβριο προγραμματίζουμε και άλλες εκδηλώσεις εκεί».

Όσον αφορά στον καθαρισμό της παραλίας, ο δήμαρχος Κερατσινίου Δραπετσώνας τόνισε: «Ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ στον ΣΚΑΪ για την αμέριστη βοήθειά του. Επιτελεί μια μεγάλη διαδραστική καμπάνια με τίτλο «Καθαρίζουμε την Ελλάδα, ομορφαίνουμε την Ελλάδα». Στην περίπτωση της παραλίας των Λιπασμάτων της Δραπετσώνας, εκτός από το ότι την καθαρίζουμε και την ομορφαίνουμε, την κάνουμε σιγά σιγά και πάλι δική μας».

Πρόεδρος της επιτροπής ήταν ο Δήμαρχος Κερατσινίου Δραπετσώνας Λουκάς Τζανής
Λ. Τζανής: «Περισσότερο από ποτέ είναι σήμερα απαραίτητη η βοήθεια και η στήριξη του ελληνικού κράτους»

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΤΖΑΝΗ ΜΟΛΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΘΗΚΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΦΙΛΟΥΣ ΗΘΟΠΟΙΟΥ

Μια εξόχως ενδιαφέρουσα κινηματογραφική εβδομάδα περιμένει από τη Δευτέρα 2 Ιουλίου τους σινεφίλ και όχι μόνο.
Το «ΣΙΝΕ ΜΕΛΙΝΑ» κάνει ένα εξαιρετικό αφιέρωμα σε οσκαρικές ταινίες πρόσφατης κινηματογραφικής παραγωγής και υπόσχεται νύχτες μεγάλων συγκινήσεων.
Έχουμε και λέμε λοιπόν:
• The Artist (02-03/07/2012)
Γαλλική ταινία, σκηνοθεσία Μισέλ Χαζαναβίσιους με τους: Ζαν Ντιζαρντέν, Τζον Γκούντμαν, Τζέιμς Κρόμγουελ, Μπερενίς Μπεγιό. Το 1927 ο Τζορτζ Βαλεντίν είναι ο μεγαλύτερος σταρ του βωβού στο Χόλιγουντ. Γνωρίζει κι ερωτεύεται τη νεαρή χορεύτρια Πέπι Μίλερ, η οποία με τον ερχομό του ομιλούντος θα δει την καριέρα της να απογειώνεται, ενώ η δική του παίρνει την κατιούσα.
• Hugo (04-05/07/2012)
Aμερικανική ταινία, σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε με τους: Κλόι Γκρέις Μόρετζ, Μπεν Κίνγκσλεϊ, Σάσα Μπάρον Κοέν, Τζουντ Λο, Έμιλι Μόρτιμερ, Άζα Μπάτερφιλντ. Στο Παρίσι του '30 ο ορφανός Χιούγκο, ο οποίος ζει στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό, προσπαθεί να λύσει το μυστήριο που συνοδεύει ένα ρομπότ το οποίο του άφησε ο πατέρας του. Μια δυναμική νεαρή κι ένας πιονέρος του σινεμά θα του προσφέρουν την πολύτιμη βοήθειά τους.
• Η σιδηρά κυρία 06-07/07/2012
Αγγλογαλλική ταινία, σκηνοθεσία Φιλίντα Λόιντ με τους: Μέριλ Στριπ, Τζιμ Μπρόουντμπεντ, Ρίτσαρντ Γκραντ, Ίεν Γκλεν. Μια γηραιά, χτυπημένη από το Αλτσχάιμερ Μάργκαρετ Θάτσερ «επιστρέφει» στην πολιτική της σταδιοδρομία, από τη δεκαετία του '50 ως την ενδεκαετή και πλέον πρωθυπουργική της θητεία.
• Οι απόγονοι (08-09/07/2012)
Aμερικανική ταινία, σκηνοθεσία Αλεξάντερ Πέιν με τους: Τζορτζ Κλούνεϊ, Μπο Μπρίτζες, Τζούντι Γκριρ, Σάιλιν Γούντλι. Ο Χαβανέζος Ματ Κινγκ, ένας ευκατάστατος δικηγόρος και αδιάφορος πατέρας δύο κοριτσιών, αναγκάζεται να επανεξετάσει τη ζωή του όταν η γυναίκα του τραυματίζεται σε ατύχημα και πέφτει σε κώμα.
• Yπηρέτριες (10-11/07/2012)
Aμερικανική ταινία, σκηνοθεσία Τέιτ Τέιλορ με τους: Βαϊόλα Ντέιβις, Μπράις Ντάλας Χάουαρντ, Τζέσικα Τσάστεϊν, Έμα Στόουν. Στο Μισισίπι του 1963 μια νεαρή κοπέλα η οποία θέλει να γίνει συγγραφέας παίρνει συνέντευξη από τις μαύρες υπηρέτριες της συνοικίας της, γεγονός που αναστατώνει τη συντηρητική κοινότητα της πόλης της.

 

cineMελίνα
Σωκράτους 65, Δραπετσώνα • Τηλ.: 210 4082530

Ένα πρωτοποριακό πρόγραμμα ξεκίνησε ήδη και υλοποιείται στο Δήμο Κερατσινίου Δραπετσώνας. Το πρόγραμμα απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής και δημοτικής εκπαίδευσης και έχει ως σκοπό την ευχάριστη απασχόλησή τους κατά την καλοκαιρινή περίοδο με στοχευμένες δραστηριότητες.
Το πρόγραμμα υλοποιείται σε επιλεγμένους σχολικούς χώρους: το 10ο Δημοτικό Σχολείο Κερατσινίου & το 4ο Δημοτικό Σχολείο Δραπετσώνας από τις 9.00πμ έως τις 2.00μμ και αφορά σε παιδιά και γονείς του Δήμου Κερατσινίου Δραπετσώνας.
Το μοναδικό κόστος του προγράμματος είναι 15 ευρώ για την αγορά υλικών, ενώ η συμμετοχή στο πρόγραμμα είναι ΔΩΡΕΑΝ. Η μεταφορά προς και από τα σχολεία καθώς και η παραλαβή των παιδιών γίνεται με ευθύνη των γονέων.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει παιδαγωγικές και μουσικοκινητικές Δραστηριότητες, εικαστικό εργαστήρι, παιχνίδια ακουστικής οικολογίας, κατασκευή αυτοσχέδιων οικολογικών μουσικών οργάνων, θεατρικό παιχνίδι, παιχνίδια ήχου και ρυθμού με computers και αθλοπαιδιές.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να προμηθεύονται τα αντίστοιχα έντυπα εκδήλωσης ενδιαφέροντος από τα προαναφερθέντα σχολεία.

 

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ
29-06-2012

Πνευματικα Δικαιωματα

Δημος Κερατσινιου - Δραπετσωνας

Copyright © 2018 Δήμος Κερατσινίου - Δραπετσώνας.
Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος.

"Όροι Χρήσης || "Πολιτική Cookies

Επικοινωνηστε Μαζι μας

Θα θελαμε να ακουσουμε απο εσας!

Αποστολή Μηνυμάτων μέσω της Φόρμας.

Επικοινωνία με : 2132074600

Διεύθυνση

Ελευθερίου Βενιζέλου 200, Κερατσίνι, Αττική,
Ελλάδα 18756

Κοινωνικη Δικτυωση

Περιοδικη Ενημερωση